nl | en | es

Dagboek van Joos

20-12-2018

De kortste dag

Morgen is de zon het verst van ons verwijderd.

Het is goed voelbaar dat er duisternis is, zowel om mij heen als in mijn emoties.

Ik ga dan iets teveel meeleven met de zorgen van de ander en creëer daarmee mijn eigen afwezigheid van licht. 

Mijn wezen verlangt naar expansie, naar in mijzelf aanwezig zijn, mijn lichaam voelen.

Ik mag ruimte innemen.

Daarmee maak ik ook plaats voor vernieuwing, voor de geboorte van het licht.